Opowiem Ci dziś o reprezentacji spektralnej lub jak kto woli Twierdzeniu spektralnym.
Z tym, że ograniczę się dla prostoty tylko do macierzy.
Pokaże Ci specjalną własność na przykładzie, a potem uogólnimy na szersze przypadki.
PRZYKŁAD 1.
Weźmy macierz, dla której zachodzi warunek
. Macierz, która to spełnia nazywana jest to macierz normalną o współczynnikach rzeczywistych, ale do tego jeszcze dojdziemy. Masz zatem dla przykładu macierz
![Rendered by QuickLaTeX.com \mathbf{A}=\left[ \begin{matrix} 1 & 3 & 0 \\ 3 & -2 & -1 \\ 0 & -1 & 1 \\ \end{matrix} \right]](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-2fef477924f695d9bfbd140dae253d41_l3.png)
Tak na marginesie to jest jeszcze szczególniejszy przypadek macierz normalnej rzeczywistej, gdyż jest to macierz symetryczna. Czyli
Wyliczasz wartości własne wychodzą takie
, można to oczywiście zapisać tak
. Widać także, że każda lambda jest jednokrotna.
Obliczasz odpowiadające tym wartości własnym wektory własne o normie równej 1, czyli unormowane (bardzo ważne). A następnie dla tych wektorów odpowiadające projektory.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
To co chcę Ci pokazać to że zajdzie taka równość:
![Rendered by QuickLaTeX.com \[ \mathbf{A}=\sum\limits_{i=1}^{3}{{{\lambda }_{i}}{{\mathbf{p}}_{i}}}={{\lambda }_{1}}{{\mathbf{p}}_{1}}+{{\lambda }_{2}}{{\mathbf{p}}_{2}}+{{\lambda }_{3}}{{\mathbf{p}}_{3}} \]](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-e0a222a80b533455a92eb4681bc19915_l3.png)
Sprawdźmy czy rzeczywiście, zapisujemy zatem prawą stronę równości
![Rendered by QuickLaTeX.com P=1\cdot \left[ \begin{matrix} 1 & 0 & 3 \\ 0 & 0 & 0 \\ 3 & 0 & 9 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{10}+3\cdot \left[ \begin{matrix} 9 & 6 & -3 \\ 6 & 4 & -2 \\ -3 & -2 & 1 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{14}-4\cdot \left[ \begin{matrix} 9 & -15 & -3 \\ -15 & 25 & 5 \\ -3 & 5 & 1 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{35}=](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-333e63589df80668a89704ccc4c9a160_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com =\left( \left[ \begin{matrix} 7 & 0 & 21 \\ 0 & 0 & 0 \\ 21 & 0 & 63 \\ \end{matrix} \right]+\left[ \begin{matrix} 135 & 30 & -45 \\ 90 & 60 & -30 \\ -45 & -30 & 15 \\ \end{matrix} \right]+\left[ \begin{matrix} -72 & 120 & 24 \\ 120 & -200 & -40 \\ 24 & -40 & -8 \\ \end{matrix} \right] \right)\cdot \frac{1}{70}=](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-ef198ca4ef65dae558da25329cd75a52_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com =\left[ \begin{matrix} 70 & 210 & 0 \\ 210 & -140 & -70 \\ 0 & -70 & 70 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{70}= \left[ \begin{matrix} 1 & 3 & 0 \\ 3 & -2 & -1 \\ 0 & -1 & 1 \\ \end{matrix} \right]=\mathbf{A}=L](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-45ebee7eb5c1ab92332a5e6224eb9154_l3.png)
Trzeba przyznać jest to dosyć ciekawe, że można macierz rozłożyć na składniki, w których odpowiednia lambda przemnożona przez odpowiedni projektor, daje tą macierz.
PRZYKŁAD 2.
Teraz dla takiej macierzy:
Najpierw sprawdzamy czy spełniony jest warunek
Skoro zachodzi, to wyznaczamy równanie charakterystyczne.
, czyli mamy wartości własne to
oraz ![]()
1) dla
mamy:
,czyli spełnia to
.Trzeba go unormować (skrócić do długości 1).
ale uwaga jest zespolony
![Rendered by QuickLaTeX.com \left\| {{\mathbf{w}}_{1}} \right\|=\sqrt{\mathbf{w}_{1}^{\dagger }{{\mathbf{w}}_{1}}}=\sqrt{\left[ \begin{matrix} 1 & -i \\ \end{matrix} \right]\left[ \begin{matrix} 1 \\ i \\ \end{matrix} \right]}=\sqrt{2}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-2f0a2d2a70de298d4493fea0616dd1b9_l3.png)
Co to jest ten krzyż ? To jest poprostu trazpozycja i sprzężenie, oczywiście w dowolnej kolejnosci.
![]()
Mówi się krótko, że jest to sprzężenie hermitowskie, a czyta (B z krzyżem).
2) dla
jest, zaś:
![Rendered by QuickLaTeX.com \[ \left[ \begin{matrix} -i & -1 \\ 1 & -i \\ \end{matrix} \right]\left[ \begin{matrix} {{v}_{1}} \\ {{v}_{2}} \\ \end{matrix} \right]=\left[ \begin{matrix} 0 \\ 0 \\ \end{matrix} \right] \]](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-3ae2cdcbdad0a2754b5a7db2818f1610_l3.png)
czyli spełnia to
, mamy wektor np.
, a unormowany to
Liczymy projektory:
|
|
|
|
|
|
Sprawdzamy czy zachodzi
,
a zatem:
![Rendered by QuickLaTeX.com {{\lambda }_{1}}{{\mathbf{p}}_{2}}+{{\lambda }_{2}}{{\mathbf{p}}_{2}}=(2-i)\left[ \begin{matrix} 1 & -i \\ i & 1 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{2}+(2+i)\left[ \begin{matrix} 1 & i \\ -i & 1 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{2}=](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-a2f611046aa569b14547f39409f6ff3c_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com =\left[ \begin{matrix} 2-i+2+i & -2i-1+2i-1 \\ 2i+1-2i+1 & 2-i+2+i \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{2}=\left[ \begin{matrix} 2 & -1 \\ 1 & 2 \\ \end{matrix} \right]=\mathbf{A}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-0975d7b569e237f5229e0d347ce471a8_l3.png)
Rzeczywiście znowu zadziało. Pięknie wyszło prawda 🙂
TWIERDZENIE
Do tej pory mówiłem o warunku
. Jednak warunek jest mniej rygorystyczny, gdyż wystarczy, że ![]()
Czyli macierz spełniająca ten warunek jest macierzą normalną
Sformułujmy twierdzenie spektralne
Macierz normalną można przedstawić w poniższej postaci.
, gdzie
nazywany jest projektorem lub rzutem albo projekcją. Wszystkie wektory
są unormowane. n jest liczbą różnych wartości własnych,
jest krotnością
tej ![]()
Zachodzą także inne ciekawe zależności.
oraz
.
To w dalszym ciągu nie jest ogólne twierdzenie. Twierdzenie w ogólności dotyczy operatorów liniowych nie koniecznie macierzy, jak również nie koniecznie operatorów dyskretnych jak macierz. Operator może być ciągły i wtedy zamiast sum są całki.
PRZYKŁAD 3.
Weźmy sobie macierz:
![Rendered by QuickLaTeX.com \[ \mathbf{A}=\left[ \begin{matrix} 0 & -1 & 0 & 0 \\ 1 & 0 & 0 & 0 \\ 0 & 0 & 0 & -1 \\ 0 & 0 & 1 & 0 \\ \end{matrix} \right]. \]](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-ddcd5c5e57de34106a3b2273827d34b5_l3.png)
Sprawdzamy czy macierz jest normalna tzn.
. Okazuje się, że tak.
Wartości własne to
,![]()
W przypadku, gdyby dana wartość własna ma krotność większą niż 1. W tedy jej projektor to suma poszczególnych iloczynów wektorów własnych dla tej ![]()
1) dla ![]()
![Rendered by QuickLaTeX.com \[ \left[ \begin{matrix} -i & -1 & 0 & 0 \\ 1 & -i & 0 & 0 \\ 0 & 0 & -i & -1 \\ 0 & 0 & 1 & -i \\ \end{matrix} \right]\left[ \begin{matrix} x \\ y \\ z \\ w \\ \end{matrix} \right]=\left[ \begin{matrix} 0 \\ 0 \\ 0 \\ 0 \\ \end{matrix} \right]\to \left\{ \begin{matrix} xi=-y \\ zi=-w \\ \end{matrix} \right. \]](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-39388c5404552aaf43c8b314ca807d5c_l3.png)
Jeden unormowany wektor własny to:
a drugi wektor niezależny to:
![Rendered by QuickLaTeX.com \mathbf{V}_{1}^{(2)}=\left[ \begin{matrix} 0 \\ 0 \\ 1 \\ -i \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{\sqrt{2}}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-9456d980de36bf2058bf1f55fbea77d2_l3.png)
Obliczmy teraz projektor.
![Rendered by QuickLaTeX.com =\frac{1}{2}\cdot \left[ \begin{matrix} 1 \\ -i \\ 0 \\ 0 \\ \end{matrix} \right]\left[ \begin{matrix} 1 & i & 0 & 0 \\ \end{matrix} \right]+\frac{1}{2}\cdot \left[ \begin{matrix} 0 \\ 0 \\ 1 \\ -i \\ \end{matrix} \right]\left[ \begin{matrix} 0 & 0 & 1 & i \\ \end{matrix} \right]= \frac{1}{2}\cdot \left[ \begin{matrix} 1 & i & 0 & 0 \\ -i & 1 & 0 & 0 \\ 0 & 0 & 1 & i \\ 0 & 0 & -i & 1 \\ \end{matrix} \right]](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-6f8b8820e33014f32a6652b82abe93ae_l3.png)
2) dla ![]()
![Rendered by QuickLaTeX.com \[ \left[ \begin{matrix} i & -1 & 0 & 0 \\ 1 & i & 0 & 0 \\ 0 & 0 & i & -1 \\ 0 & 0 & 1 & i \\ \end{matrix} \right]\left[ \begin{matrix} x \\ y \\ z \\ w \\ \end{matrix} \right]=\left[ \begin{matrix} 0 \\ 0 \\ 0 \\ 0 \\ \end{matrix} \right]\to \left\{ \begin{matrix} xi=y \\ zi=w \\ \end{matrix} \right. \]](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-3c74567141c323cde4f9a63f951f5c6f_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com \mathbf{V}_{2}^{(1)}=\left[ \begin{matrix} 1 \\ i \\ 0 \\ 0 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{\sqrt{2}}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-6425b395549ab13741b979ed6fa59d4f_l3.png)
i drugi wektor niezależny to:
![Rendered by QuickLaTeX.com \mathbf{V}_{2}^{(2)}=\left[ \begin{matrix} 0 \\ 0 \\ 1 \\ i \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{\sqrt{2}}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-678ddc235002536e812ba344c965e8db_l3.png)
projektor
![Rendered by QuickLaTeX.com =\frac{1}{2}\cdot \left[ \begin{matrix} 1 \\ i \\ 0 \\ 0 \\ \end{matrix} \right]\left[ \begin{matrix} 1 & -i & 0 & 0 \\ \end{matrix} \right]+\frac{1}{2}\cdot \left[ \begin{matrix} 0 \\ 0 \\ 1 \\ i \\ \end{matrix} \right]\left[ \begin{matrix} 0 & 0 & 1 & -i \\ \end{matrix} \right]=\frac{1}{2}\cdot \left[ \begin{matrix} 1 & -i & 0 & 0 \\ i & 1 & 0 & 0 \\ 0 & 0 & 1 & -i \\ 0 & 0 & i & 1 \\ \end{matrix} \right]](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-ce6fbe5c565f7c3e2835bfa99bede837_l3.png)
Sprawdźmy czy tym razem też się uda i równość
![Rendered by QuickLaTeX.com {{\lambda }_{1}}{{\mathbf{p}}_{2}}+{{\lambda }_{2}}{{\mathbf{p}}_{2}}=i \cdot \frac{1}{2}\cdot \left[ \begin{matrix} 1 & i & 0 & 0 \\ -i & 1 & 0 & 0 \\ 0 & 0 & 1 & i \\ 0 & 0 & -i & 1 \\ \end{matrix} \right]-i \cdot \frac{1}{2}\cdot \left[ \begin{matrix} 1 & -i & 0 & 0 \\ i & 1 & 0 & 0 \\ 0 & 0 & 1 & -i \\ 0 & 0 & i & 1 \\ \end{matrix} \right]=](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-fe66a70ec443ca73ff337cb6b11c303f_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com =\frac{1}{2} i \left[ \begin{matrix} 0 & 2i & 0 & 0 \\ -2i & 0 & 0 & 0 \\ 0 & 0 & 0 & 2i \\ 0 & 0 & -2i & 0 \\ \end{matrix} \right]=\left[ \begin{matrix} 0 & -1 & 0 & 0 \\ 1 & 0 & 0 & 0 \\ 0 & 0 & 0 & -1 \\ 0 & 0 & 1 & 0 \\ \end{matrix} \right] = \mathbf{A}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-d81c17a067a603c7212fd44fcb7753b6_l3.png)
Czyli znowu zadziałało 🙂
Wiadomości uzupełniające
definicja komutatora
Mówiąc komutator nie mam namyśli elementu np. silnika elektrycznego jak na poniższym zdjęciu 🙂

Tylko o komutator w kontekście matematyki
mówimy, że
Zatem zamiast pisać, że mamy macierz normalną możemy równie dobrze powiedzieć, że mamy macierz, która komutuje ze swoim sprzężeniem hermitowskim co zapisujemy tak:
Macierz symetryczna to tak, która spełnia równość
![]()
Macierz hermitowska to tak, która spełnia równość
![]()
Macierz ortogonlana to tak, która spełnia równość
![]()
oczywiście z tego wynika także to
![]()
dlaczego? Bo wystarczy przemnożyć równanie lewostronnie przez
, a potem prawostronnie przez
i dostaniemy ten drugi warunek.
Macierz unitarna to tak, która spełnia równość
![]()
oczywiście z tego wynika także to
![]()

![Rendered by QuickLaTeX.com {{\mathbf{V}}_{1}}=\left[ \begin{matrix} 1 \\ 0 \\ 3 \\ \end{matrix} \right]\frac{1}{\sqrt{10}}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-e84047e31927c6ded1fc42feec2a24f6_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com \[{{\mathbf{p}}_{1}}=\left[ \begin{matrix} 1 \\ 0 \\ 3 \\ \end{matrix} \right]\cdot \left[ \begin{matrix} 1 & 0 & 3 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{10}=\left[ \begin{matrix} 1 & 0 & 3 \\ 0 & 0 & 0 \\ 3 & 0 & 9 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{10}\]](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-f0c32a1aafe61a59d73efcfd9186bb4f_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com {{\mathbf{V}}_{2}}=\left[ \begin{matrix} 3 \\ 2 \\ -1 \\ \end{matrix} \right]\frac{1}{\sqrt{14}}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-f1a4a6f641aacf83b532d4967935f318_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com {{\mathbf{p}}_{2}}=\left[ \begin{matrix} 3 \\ 2 \\ -1 \\ \end{matrix} \right]\cdot \left[ \begin{matrix} 3 & 2 & -1 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{14}=\left[ \begin{matrix} 9 & 6 & -3 \\ 6 & 4 & -2 \\ -3 & -2 & 1 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{14}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-6ef8b145a9368066810e44415bf5252c_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com {{\mathbf{V}}_{3}}=\left[ \begin{matrix} -3 \\ 5 \\ 1 \\ \end{matrix} \right]\frac{1}{\sqrt{35}}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-316a9c68f447eeb56da4a2f1fbce7601_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com {{\mathbf{p}}_{2}}=\left[ \begin{matrix} -3 \\ 5 \\ 1 \\ \end{matrix} \right]\cdot \left[ \begin{matrix} -3 & 5 & 1 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{35}=\left[ \begin{matrix} 9 & -15 & -3 \\ -15 & 25 & 5 \\ -3 & 5 & 1 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{35}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-d7470b741e5b01832a0181740ea97221_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com {{\mathbf{V}}_{1}}=\left[ \begin{matrix} 1 \\ i \\ \end{matrix} \right]\frac{1}{\sqrt{2}}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-2bdeea9da8ea8fbb8a7eb92d164ddb99_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com {{\mathbf{p}}_{1}}={{\mathbf{V}}_{1}}\mathbf{V}_{1}^{\dagger }=\left[ \begin{matrix} 1 \\ i \\ \end{matrix} \right]\cdot \left[ \begin{matrix} 1 & -i \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{2}=\left[ \begin{matrix} 1 & -i \\ i & 1 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{2}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-be562d7a21483ccc83379cd311e7e0eb_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com {{\mathbf{V}}_{2}}=\left[ \begin{matrix} 1 \\ -i \\ \end{matrix} \right]\frac{1}{\sqrt{2}}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-3b2da14293a0820645e00971042140c5_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com {{\mathbf{p}}_{2}}={{\mathbf{V}}_{2}}\mathbf{V}_{2}^{\dagger }=\left[ \begin{matrix} 1 \\ -i \\ \end{matrix} \right]\cdot \left[ \begin{matrix} 1 & i \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{2}=\left[ \begin{matrix} 1 & i \\ -i & 1 \\ \end{matrix} \right]\cdot \frac{1}{2}](https://www.kowalskimateusz.pl/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-63fb92ce4eecbf38bb2d4164ecadffc6_l3.png)









co to projektor
Przez projektor zapewne mamy na myśli projekcję, czyli rzut. A w zasadzie macierz rzutu ortogonalnego (prostopadłego). Po angielsku rzut to „projection”, stąd zapewne taka kalka „projektor”. 😉